Ofwel: intelligente man; emotioneel afwezig
Online daten is een fascinerende sociologische bezigheid. Soms kom je een profiel tegen dat je doet opveren: eindelijk, een man met intellect, met een universitaire achtergrond, met de capaciteit om écht na te denken. Maar zoals vaker bij een experiment, blijkt de theorie niet altijd overeen te komen met de praktijk. Dit keer: een hoogleraar die de wetenschap van bewegende deeltjes beheerste, maar zelf vooral… wegbewoog.
1. Eerste indruk en mijn hoop op diepgang
Na een serie oppervlakkige appgesprekken met mannen die moeite hadden om verder te kijken dan hun eigen schoenen (soms letterlijk), was hij een verademing. Een hoogleraar, iemand met academische nieuwsgierigheid. Dit zou een gesprek worden waarin gedachten de ruimte kregen. Eindelijk een man die niet alleen zinnen kon formuleren, maar ze ook kon onderbouwen.
Spoiler alert: intelligentie en diepgang gaan niet altijd hand in hand.
2. De eerste signalen: een gebrek aan zelfreflectie
Tijdens de date was hij innemend, dat moet ik toegeven. Hij sprak gepassioneerd over zijn vakgebied: bewegende deeltjes, wetenschap, zijn rol op de universiteit. Maar zodra het gesprek afboog richting persoonlijke verhalen, begon er iets vreemds op te vallen:
- Zijn laatste ex? ‘Was veel bij mij thuis en bemoeide zich te veel.’
- Zijn scheiding? ‘Ik heb het huis anderhalve keer betaald.’
- Zijn sociale leven? ‘Veel kennissen, wekelijks feestjes. Kom ik niet onderuit. ’
Geen introspectie, geen nuance. Alleen een reeks gebeurtenissen die hem ‘overkomen waren’ zonder enig besef van eigen aandeel.
3. Radiostilte en de skiroute naar ontwijking
Bij het afscheid spraken we af dat er na zijn skivakantie een tweede date zou komen. Dit bevestigden we op de app. En vervolgens gebeurde er… niets. Geen follow-up. Geen actief gesprek. Een radiostilte die als een academische publicatie zonder peer review voelde: onvolledig en onbeantwoord.
Een week later stuurde ik een bericht. Zijn reactie? Kort, vlak, weinig energie.
Drie weken later was het moment dat we opnieuw hadden afgesproken. Maar vlak vóór de tweede date kreeg ik een bericht: hij had inmiddels een tweede date gehad met iemand anders en ging ‘even offline. Hoe ga jij?’
Geen openheid, geen dialoog, geen connectie. Alleen een terloopse melding, alsof mijn tijd slechts een voetnoot in zijn sociale agenda was.
4. De ski-metafoor: glijden zonder richting
Er was iets symbolisch aan zijn timing. Terwijl hij skiede met vrienden, gleed hij ook moeiteloos uit mijn leven zonder enige communicatie. Dat was eigenlijk de kern van zijn manier van verbinden:
- Hij bewoog – maar nooit actief richting verbinding.
- Hij zoefde door sociale structuren – zonder regie of sturing.
- Hij zag zichzelf als een intellectueel – maar was emotioneel niet aanwezig.
Je zou bijna denken dat hij skiede in zijn communicatie zoals hij skiede op de piste: slalommend langs verantwoordelijkheid, zigzaggend door signalen, en uiteindelijk glijdend naar een veilige uitvlucht zonder zich om te draaien. De hoogleraar was wellicht goed in bewegende deeltjes, maar in emotioneel bewustzijn stond hij stil. En ik realiseerde me: intelligentie zonder introspectie blijft een een goed verpakte leegte.
5. Conclusie: de wetenschap van daten
Ik leerde iets essentieels: intellect is geen garantie voor emotionele diepgang. Een hoge opleiding betekent niet automatisch een goed ontwikkelde hart-intelligentie. En sommige mensen, hoe slim ook, bewegen zich door het leven zonder grip te hebben op hun eigen koers. Gelijkwaardigheid betekent voor mij niet alleen een scherp denkvermogen, maar ook de moed om verantwoordelijkheid te nemen voor verbindingen – of om eerlijk te zeggen dat ze er niet zijn.
Verspilde energie: 21 vraagtekens in mijn hoofd en 1 bericht een week na de date
Voor herhaling vatbaar: Niet op deze piste
Klaar voor de volgende: Yes, mits in staat tot volwassen en open communicatie.
mind your step 
Plaats een reactie