Oftewel: Ik ben geen mantelzorger op voorhand – verrassing?
Sommige dates beginnen met al met scheve verwachtingen nog voordat de eerste ontmoeting heeft plaatsgevonden. Een verrassingsbeluste man die denkt dat jij zijn dankbare publiek wordt? Check. Een mysterieuze afzegging en een comeback met een medische twist? Check. In de serie over daten tijdens de tweede helft van je leven deze keer: hoe je leert om je eigen energie te bewaken, vóórdat je weer in je helpmodus schiet.
1. De man met het verrassingsthema
Hij vroeg of ik verrast wilde worden. In zijn eerste chatberichten al. Op zich: leuke vraag. Mits je iemand béétje kent. Dus ik dacht direct: Waar baseer jij dan op wat ik leuk vind? Heb je een standaardpakket liggen met bonbons en badolie waar ‘alle vrouwen’ blij van worden? Of zie je me al op een tandemfiets door de regen trappen, omdat jij verrassing verwart met overrompeling? Ik wilde die vraag onderzoeken, hem daar luchtig over bevragen. Maar zover kwam het niet. Want één dag voor onze date kwam het bericht: “Wegens omstandigheden moet ik afzeggen.”
Geen toelichting. Geen alternatief. Alleen nog: “Fijn weekend”.
Oh, hij bleef trouwens wel gewoon de hele tijd online op de datingsite. I mean… hoeveel afspraken moest hij wel niet afzeggen?
2. De comeback met diagnose
Zes à zeven weken later kreeg ik een berichtje van hem: “Sorry dat ik je geghost heb. Ik kreeg een naar medisch bericht.” En daar stond ik dan, digitaal.
Met aan de ene kant mededogen – en aan de andere kant: verwarring.
Want… wat wordt hier nu van mij verwacht? Moet ik zeggen: “Ach natuurlijk, kom maar, ik sta open, ik luister, ik vang je op”? Moet ik me beschikbaar stellen voor iemand die eerder zonder uitleg verdween, maar nu kennelijk wél mijn begrip verwacht?
3. De verschuiving in mij
Vroeger had ik dat misschien gedaan. Meeleven, ruimte bieden, wachten tot hij ‘er weer klaar voor is’. Maar nu? Nu ben ik aan het shiften. Ik kijk niet langer automatisch naar: Wat kan ik voor jou betekenen? Ik kijk inmiddels ook naar: wat breng jij eigenlijk mee? Wat voeg jij toe aan mijn leven?
En als het antwoord is: een vaag afgezegde verrassing, radiostilte en daarna een medische cliffhanger…dan is dat niet het verhaal waarin ik mezelf nog een rol zie spelen.
4. Van empathie naar energiebeheer
Ik blijf iemand die zich kan verplaatsen in een ander. Die oprecht geraakt kan worden door iemands tegenslag of onzekerheid. Maar wat ik leer – langzaam, liefdevol, vastberaden – is dit:
Empathie hoeft niet altijd gevolgd te worden door beschikbaarheid.
Ik mag zorgzaam zijn én helder in wat ik nodig heb en ik mag meeleven zonder mezelf weg te geven.
Mijn energie is kostbaar. Ik wil dat delen met iemand die ook beschikbaar is voor mij, niet alleen op papier of na weken radiostilte. Of ik van een verrassing hou? Ja, als het er eentje is waarbij ik me gezien voel – niet ingezet. Dat is wat ‘onverwacht’ voor mij de moeite waard maakt.
Verspilde energie: 1 misgelopen verrassing, 6 weken geduld, 0 connectie
Voor herhaling vatbaar? Alleen als ik zelf mag kiezen wat de verrassing is
Klaar voor de volgende? Zeker. Maar dan wel iemand die aanwezig is vóórdat er gestrooid wordt met cadeaus
mind your step 
Plaats een reactie