Ofwel: wanneer leuk contact langzaam een bevestigingsabonnement wordt
Sommige beroepen geven je op een datingsite meteen een paar bonuspunten. Een man die werkt met kwetsbare jongeren? Compassie, verantwoordelijkheid, maatschappelijk betrokken. Vond ik aantrekkelijk. Bovendien begon ons contact open, warm en leuk. Genoeg reden dus om af te spreken. Dat deden we op het terras van een filmhuis. Althans: dat was het plan.
1. Overmacht
Vier uur voor onze eerste date kwam er een bericht. Een zieke collega, een extra dienst en er was ook nog iets met twee bewoners. Tja. Zijn werk was nu eenmaal niet het soort baan waarbij je om vijf uur zegt: jongens, succes met de crisis, ik heb een date.
Dus: jammer maar begrijpelijk. Hij vroeg om een herkansing en ik zag geen enkele reden om die niet te geven.
2. De kleine lettertjes
Na die eerste afzegging bleef het contact bestaan. Alleen begon er iets te veranderen.
Nog vóór we elkaar hadden ontmoet, kwamen er steeds dingen voorbij waarvan hij graag wilde weten of ik ze zou kunnen accepteren:
- Zijn zoon zou altijd op nummer één staan. Vond ik dat oké?
- Hij had geen dikke bankrekening, geen groot huis, geen dure auto. Was dat een probleem?
- Hij had sinds anderhalf jaar diabetes type 1. Hoe keek ik daarnaar?
Op zichzelf vond ik geen van die dingen reden om een man af te schrijven. Wat me wél begon op te vallen, was dat ik steeds antwoord leek te moeten geven op een vraag die we nog helemaal niet konden beantwoorden: ga jij mij straks wel accepteren zoals ik ben? Terwijl ik dacht: zullen we eerst eens kijken of we elkaar überhaupt leuk vinden?
3. Het bevestigingsabonnement
Daar kwam zijn behoefte aan contact nog bij; hij gaf namelijk aan dat hij eigenlijk niet goed zonder voortdurend contact kon.
En daar begon bij mij iets te wringen. Niet omdat ik geen contact wil met iemand die ik leuk vind. Natuurlijk wel. Maar wij kenden elkaar nog helemaal niet. Wij hadden een date gepland en die was niet doorgegaan. En ik wilde niet alvast een bevestigingsabonnement afsluiten voor een relatie waarvan de proefperiode nog niet eens was ingegaan.
4. Even terug naar de realiteit
Ik merkte dat ik tijdens ons contact steeds vaker dacht: Dit bespreken we wel als we elkaar zien. Eerder had ik waarschijnlijk gedacht: Hij is onzeker. Ik kan hem toch even geruststellen? En dat kan ik ook. Heel goed zelfs. Misschien té goed.
Maar inmiddels drong zich een andere vraag op: wordt dit straks leveren of ontvangen? En wat gebeurt er als ik níét lever wat de ander nodig lijkt te hebben?
5. De begeleider
Daar zat natuurlijk een ironie in die ik pas later echt zag. Hij begeleidde voor zijn werk kwetsbare jongeren. Houvast bieden. Aanwezig zijn. Omgaan met ingewikkelde situaties… Mooi werk.
Maar in ons prille contact begon ik het gevoel te krijgen dat ik steeds vaker degene was van wie houvast werd gevraagd. Nogmaals: dat maakte hem geen slechte man. Maar het deed wel iets met mijn positie naast hem.
En dat is iets waar ik steeds vaker bij stilsta. Niet alleen bij: wat vind ik van deze man? Maar ook bij: wie word ik in contact met deze man?
6. Poging twee
En omdat ik niet zo van het ‘chatten om het chatten’ ben en me vóór een ontmoeting niet alvast een heel beeld van iemand wil vormen omdat dat zelden overeenkomt met de werkelijkheid, hield ik het richting de date wat korter. Dat vond hij lastig, berichtte hij. Of daar een specifieke reden achter zat?
Ik reageerde dat ik uitkeek naar onze date en vanuit die live ontmoeting verder wilde kijken. Hij leek enigszins gerustgesteld, al gaf hij toe dat hij het lastig vond. Ergens voelde ik toen al aan waar dit heen ging. Want ook date nummer twee werd kort van tevoren afgezegd.
Ondertussen had ik al behoorlijk wat keren geruststellend gereageerd op zijn vragen over dingen waarvan hij wilde weten of ik ze zou kunnen accepteren. Maar degene die twee keer cancelde, was hij.
7. La vita va così
Ik ging die avond alsnog naar het filmhuis. Alleen. En keek naar La Vita va Così. Vrij vertaald: het leven gaat zoals het gaat. Alsof de filmprogrammeur over behoorlijk goede voorkennis van mijn datingleven beschikte.
Verspilde energie: twee geplande dates en voldoende geruststelling voor een relatie die nooit begonnen is
Voor herhaling vatbaar: het filmhuis absoluut. Het bevestigingsabonnement niet
Klaar voor de volgende: zeker. Maar eerst gewoon komen opdagen; de kleine lettertjes bespreken we later
mind your step 
Plaats een reactie