Ofwel: hij hoopte dat ik hem niet zou ghosten. Dat hoefde uiteindelijk ook niet.
Online daten blijft een wonderlijke proeftuin vol menselijke tegenstrijdigheden. Zo zijn er mannen die tijdens een date vertellen hoe vervelend ze ghosting vinden en opgelucht lijken wanneer jij bevestigt dat je daar ook niet van bent. Eindelijk, denk je dan. Een volwassen man die gewoon zegt waar het op staat. Dit verhaal gaat over een rustige, bedachtzame natuurliefhebber die bang was dat ik hem zou ghosten. Achteraf bleek dat nergens voor nodig: dat deed hij uiteindelijk zelf.
1. Eindelijk eens een man zonder overdrive
Hij was rustig. Héél rustig. En aanvankelijk vond ik dat prettig. Hij werkte bewust vier dagen per week, omdat hij simpelweg niet meer geld nodig had. Kijk. Daar houd ik van. Niet automatisch meedoen aan meer, groter, harder en hoger, maar nadenken over wat ‘genoeg’ nu eigenlijk is.
In zijn vrije tijd fietste en kanoëde hij en hij schilderde weleens. Ook in zijn manier van praten zat rust. Hij dacht na voordat hij antwoord gaf en hoefde niet ieder stil moment op te vullen. Dat herkende ik wel. Alleen bleek zijn volumeknop wat betreft rust en prikkelverwerking een paar standen verder te staan dan de mijne.
2. Even rewinden graag
Dat werd duidelijk toen de serveerster onze bestelling kwam opnemen. Op zichzelf geen heel uitzonderlijke gebeurtenis in een horecagelegenheid.
Maar hij zat midden in een verhaal en ik zag dat hij echt even moest schakelen: van ons gesprek naar de serveerster, naar de bestelling en daarna weer terug naar waar hij gebleven was. Hij vertelde dat zijn gezicht soms nogal duidelijk kon laten zien wanneer iets hem niet beviel. Ik begon te begrijpen wat hij bedoelde.
3. Cultuur versus natuur
Hij merkte op dat ik meer van de cultuur was en hij meer van de natuur. Daar had hij een punt. Ik kan intens gelukkig worden van een mooie stad, architectuur, een tentoonstelling of kunstwerk. Hij trok liever de natuur in, op de fiets of in een kano.
Maar ik zag daar niet onmiddellijk een probleem in. Ik hoef niet alles samen te doen met een toekomstige partner. Ik naar het museum, hij het water op en daarna samen een glas wijn. Prima toch?
Bovendien sprak zijn bewuste manier van leven me aan. En bij het afscheid liet hij weten dat hij een volgende keer graag met mij naar een museum wilde. Now we’re talking. Ook wat mij betreft verdiende deze ontmoeting een vervolg.
4. De anti-ghostingverklaring
Bij dat afscheid begon hij trouwens ook over ghosting. Hij vond het erg vervelend wanneer iemand na een date zomaar verdween. Als ik niet verder wilde, hoorde hij dat liever gewoon. Duidelijkheid. Eerlijkheid. Volwassen communicatie. Daar kon ik me volledig in vinden. We namen dus afscheid met de intentie elkaar nog een keer te zien en ik reed naar huis.wellicht goed in bewegende deeltjes, maar in emotioneel bewustzijn stond hij stil. En ik realiseerde me: intelligentie zonder introspectie blijft een een goed verpakte leegte.
5. Stiltegebied
En toen gebeurde er… Niets. Geen vervolg. Geen initiatief. Geen: “Ik heb er nog eens over nagedacht.” Geen: “Ik denk toch dat we te verschillend zijn.”
Radiostilte.
Ik wachtte nog even. Misschien had deze zeer introverte man gewoon wat meer tijd nodig om de date te verwerken. Misschien was hij nog aan het rewinden. Maar ergens wordt verwerkingstijd gewoon stilte. En ergens daarna wordt stilte precies datgene waarvan je tijdens de date hebt gezegd dat je het zo vervelend vindt: ghosting.
De man die mij nog had gevraagd hem niet zomaar te laten verdwijnen, verdween vervolgens zelf. Ik hoefde uiteindelijk dus helemaal niet te ghosten, want dat had hij zelf al gedaan. Je zou het bijna attent noemen.
6. Opgegaan in het landschap
Natuurlijk mag iemand na een date besluiten dat hij het bij die ene ontmoeting wil laten. Misschien vond hij mij te aanwezig. Misschien zag hij te veel verschillen. Misschien voelde hij simpelweg niet genoeg. Allemaal prima. Wat me vooral fascineerde was de incongruentie: precies benoemen welk gedrag je vervelend vindt, vragen om open communicatie en vervolgens zelf doen wat je de ander hebt gevraagd níét te doen.
Zijn rust sprak me aan. Zijn vierdaagse werkweek ook. Dat hij schilderde vond ik leuk. En dat hij liever in een kano zat dan in een museum, had ik waarschijnlijk prima kunnen overleven. Maar voor mij is iets anders inmiddels belangrijker: kloppen de woorden met het gedrag?
Misschien had hij het antwoord tijdens onze date al prachtig gedemonstreerd. Wanneer iets onverwachts zijn verhaal onderbrak, moest hij terugspoelen om de draad weer op te pakken. Alleen is het hem na onze date kennelijk niet meer gelukt ver genoeg terug te spoelen om míj nog ergens in het verhaal terug te vinden.
Verspilde energie: één date, wat verwarring en wachten op een man die vermoedelijk nog aan het rewinden was
Voor herhaling vatbaar: natuurmannen zijn welkom, verdwijntrucs niet
Klaar voor de volgende: zeker. Cultuurmens, natuurmens of allebei, mits hij na de date niet zelf het bos in verdwijnt.
mind your step 
Plaats een reactie